หาดจอมเทียนหรือสระโรงแรม ถ่ายภาพที่ไหนดี

หาดเปิดโล่งกับสระว่ายน้ำในพื้นที่ปิดเป็นสองโลเคชันที่ใช้ถ่ายภาพครอบครัวและคู่รักบ่อยที่สุดในพัทยา ดูเผิน ๆ เหมือนเป็นการเลือกฉากหลัง แต่พอถ่ายจริงกลับเป็นการทำงานสองแบบที่ต่างกันทั้งข้อจำกัด แสง และเทคนิค

ลูกค้าส่วนใหญ่เลือกโดยดูว่าภาพในพอร์ตโฟลิโอของคนอื่นสวยแค่ไหน ซึ่งเป็นเกณฑ์ที่ไม่ดี ที่ควรดูคือ งานถ่ายของคุณเป็นแบบไหน มีใครมาถ่ายบ้าง และคุณยอมรับตัวแปรอะไรได้บ้าง

หาดจอมเทียน

จอมเทียนเป็นชายหาดสาธารณะหลักแห่งหนึ่งของพัทยา ยาวประมาณ 6 กม. จากปลายด้านใต้ถึงปลายด้านเหนือ แสงส่องลงมาเต็มที่ไม่มีอะไรบัง ฉากหลังเป็นทะเลกับเส้นขอบฟ้า พื้นเป็นทรายแห้งสีอ่อน

ข้อดี พื้นที่กว้าง ถอยออกมาได้ เปลี่ยนมุมได้ ให้คนในภาพเคลื่อนไหวได้ ทะเลเป็นฉากหลังธรรมชาติที่ไม่ต้องตกแต่งอะไรเพิ่ม แสงเช้ากับแสงเย็นนุ่มและสม่ำเสมอ

ข้อเสีย ช่วงกลางวัน (10:00–16:00 น.) แดดแรงจัด ทรายสะท้อนแสงขึ้นมาจากด้านล่าง วัดแสงให้พอดีทั้งเสื้อผ้าและใบหน้าได้ยาก วันเสาร์อาทิตย์และช่วงไฮซีซัน (พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์) หาดแน่นไปด้วยนักท่องเที่ยว ช่วงวันหยุดยาว สงกรานต์ และปิดเทอมก็แน่นเช่นกัน จะถ่ายให้ได้ภาพที่ไม่มีคนอื่นติดเข้ามาจึงไม่ใช่เรื่องง่าย

ข้อควรคำนึง ทรายเข้าเสื้อผ้าและรองเท้า ไอเค็มจากทะเลเกาะผิวภายใน 20 นาที ลมพัดตลอด ทำผมมาล่วงหน้าจึงไม่มีประโยชน์ ถ้ามีเด็กมาด้วย รับรองว่าเท้าเปียกภายในห้านาทีแรก

ใครมาถ่ายที่นี่บ้าง ช่างภาพที่รับถ่ายนักท่องเที่ยว ภาพหาดส่วนใหญ่ในพอร์ตโฟลิโอที่เผยแพร่กันก็ถ่ายที่นี่ ช่างภาพงานแต่งมาน้อยกว่า มักเลือกหาดย่านนาเกลือทางเหนือของเมืองซึ่งเงียบกว่า (แถว Cape Dara) หรือหาดหน้าโรงแรม ส่วนช่างภาพที่รับงานธุรกิจแทบไม่มาถ่ายที่นี่ เพราะฉากหลังดูเป็นบรรยากาศพักร้อนเกินไป

เวลาที่ดีที่สุด 6:30–8:30 น. และ 17:00–18:30 น. (ดูเพิ่มเติมว่าช่วงไหนของวันเหมาะจะถ่ายภาพในพัทยาที่สุด) ตอนเที่ยงถ่ายได้เฉพาะเมื่อไม่มีทางเลือกอื่น และช่างภาพรู้วิธีถ่ายกับแสงแข็ง

สระว่ายน้ำโรงแรม

โซนสระเป็นพื้นที่ปิดของโรงแรม มีสระว่ายน้ำกับเตียงอาบแดด บางแห่งเห็นวิวทะเล บางแห่งอยู่ในลานด้านใน โรงแรมใหญ่ในพัทยา (Centara, Hilton, Hard Rock, Cape Dara, Royal Cliff) มีโซนสระขนาดใหญ่ที่ออกแบบมาอย่างพิถีพิถัน

ข้อดี คุมสภาพการถ่ายได้ ถ่ายได้ทุกช่วงของวันเพราะมีร่มเงาจากกันสาดและตัวอาคาร ฉากหลังจัดสไตล์มาแล้ว ทั้งเตียงอาบแดดไม้ ต้นไม้เมืองร้อน และน้ำสีฟ้า ถ้าเลือกช่วงเวลาที่คนไม่นิยมมา ก็จะเจอคนอื่นน้อยลง พอร์ตเทรตธุรกิจที่มีโซนสระเป็นฉากหลังก็ใช้ได้ (ถ้าสายงานของคุณรับลุคไลฟ์สไตล์ได้)

ข้อเสีย ถ่ายเชิงพาณิชย์ที่สระโรงแรมมักต้องขออนุญาต ถ้าคุณไม่ได้เป็นแขกของโรงแรม หรือไม่ได้ถ่ายไว้ใช้ส่วนตัว ต้องไปตกลงกับโรงแรมต่างหาก ส่วนแขกของโรงแรมมักถ่ายได้โดยไม่มีปัญหา ขอแค่ไม่รบกวนคนอื่น แสงอาจมีคอนทราสต์จัด เพราะแดดที่ส่องลงผิวน้ำสะท้อนขึ้นมาแข็งและจ้า โดยเฉพาะช่วง 11:00–15:00 น.

ข้อควรคำนึง สระมักสะท้อนแสงจ้าขึ้นมาที่ครึ่งล่างของใบหน้า ผิวจึงดูเหมือนมีไฟส่องจากด้านล่าง คล้ายเวลาถ่ายบนทรายขาว สีฟ้าของน้ำมีผลต่อไวต์บาลานซ์ ถ้าไม่แก้ ใบหน้าอาจติดฟ้าเล็กน้อย เตียงอาบแดดกับร่มในฉากหลังเป็นปัญหาเรื่ององค์ประกอบภาพที่เจอบ่อย ถ้าไม่เก็บไว้ในภาพเป็นของประกอบฉาก ก็ต้องยกออก หรือถ่ายจากมุมที่มองไม่เห็น

ที่นี่ถ่ายงานแบบไหนบ้าง งานถ่ายคู่รักแนวไลฟ์สไตล์เป็นงานที่ลูกค้าขอบ่อย ภาพครอบครัวที่มีเด็กเล็ก (มีน้ำอยู่ใกล้ ๆ) งานถ่ายภาพองค์กรและภาพการตลาดของโรงแรม และงานถ่ายแนว “พักผ่อนที่รีสอร์ต” ไว้ลงโซเชียลมีเดียหรือใช้ส่วนตัว

เวลาที่ดีที่สุด เช้าตรู่ (ก่อน 9:00 น.) โซนสระยังว่าง แสงนุ่ม และบ่ายแก่ ๆ (16:00–17:30 น.) แสงออกสีทองและเริ่มมีโทนสีอุ่นให้เห็น ระหว่างสองช่วงนี้ดวงอาทิตย์อยู่สูง เงาแข็งเกินไป

เลือกอย่างไร

ประเภทของงานถ่าย ถ้าเป็นงานครอบครัวแนวสารคดี หาดมีจังหวะที่เป็นธรรมชาติให้ถ่ายมากกว่า (เด็กเล่นคลื่น พ่อแม่ยืนอยู่ริมน้ำ) ถ้าเป็นงานไลฟ์สไตล์ที่จัดสไตล์ ถ่ายที่สระจะคุมได้มากกว่า ส่วนพอร์ตเทรตธุรกิจ ถ้าจะให้ดีที่สุดก็ไม่เหมาะทั้งสองที่ โลเคชันในเมืองหรือสตูดิโอจะดีกว่า แต่ถ้าต้องเลือกจากสองที่นี้ สระมักให้ฉากหลังที่ดูเป็นกลางกว่า

อายุของเด็ก เด็กเล็ก (3–6 ปี) ถ่ายที่สระได้ดีกว่า เพราะพื้นที่มีขอบเขต เด็กวิ่งไปไหนไกลไม่ได้ พ่อแม่ก็สบายใจกว่า เด็กโตและวัยรุ่นมักถ่ายบนหาดได้ดีกว่า เพราะมีที่กว้างให้เคลื่อนไหว และถ่ายภาพที่มีชีวิตชีวากลางคลื่นได้

ฤดูกาล ช่วงไฮซีซัน (พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์) หาดคนล้น วันหยุดยาว สงกรานต์ และช่วงปิดเทอมก็คนแน่นเช่นกัน สระโรงแรมอาจมีคนเยอะตามไปด้วย แต่ยังคุมได้ ช่วงโลว์ซีซัน (พฤษภาคมถึงตุลาคม) หาดโล่งขึ้นถ้าไม่ตรงกับวันหยุดยาวหรือช่วงปิดเทอม แต่เสี่ยงเจอฝนมากกว่า ส่วนที่สระโรงแรม เรื่องอากาศรับมือได้เสมอ (ส่วนใหญ่มีหลังคาหรือกันสาด)

งบประมาณ ถ่ายที่หาดไม่มีค่าใช้จ่าย ส่วนสระโรงแรม ต้องเป็นแขกของโรงแรม หรือไม่ก็จ่ายค่าขออนุญาต (1,000–5,000 บาท ขึ้นอยู่กับโรงแรมและรูปแบบงาน) ถ้าคุณเป็นแขก โรงแรมส่วนใหญ่ให้ถ่ายไว้ใช้ส่วนตัวได้โดยไม่คิดเงิน ขอเพียงแจ้งล่วงหน้า

ความสะดวกหน้างาน ที่หาดต้องหาที่เปลี่ยนชุด (ถ้าตั้งใจจะเปลี่ยนเสื้อผ้าหรือถ่ายภาพที่ต้องเปียกน้ำ) ส่วนสระโรงแรมมักมีสิ่งอำนวยความสะดวกพร้อม ทำงานได้โดยไม่ติดขัดเรื่องพวกนี้

ข้อผิดพลาดในการเลือก

ถ่ายบนหาดตอนเที่ยงกลางแดดจ้า เป็นข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุด แสงแข็งเกินไป ผิวขาวโพลนจนรายละเอียดหาย เด็กก็เหนื่อย ถ้าไม่มีช่วงเวลาอื่น ต้องถ่ายในที่ร่ม (ใต้ต้นปาล์ม ใต้ร่ม หรือชิดผนังโรงแรม) หรือไม่ก็ใช้แฟลช ถ่ายบนหาดโล่งตอนบ่ายโมงโดยไม่เตรียมอะไร ภาพทั้งชุดจะออกมาไม่ดี

ถ่ายที่สระแล้วมีแขกคนอื่นติดมาในภาพ ถ้าโซนสระคนเต็ม ถ่ายตรงนั้นอย่างไรก็ต้องรีทัชฉากหลัง ทางออกคือไปให้เช้า หรือตกลงกับโรงแรมขอใช้พื้นที่เป็นส่วนตัว (โรงแรมมักกันส่วนหนึ่งของสระให้ได้) หรือไม่ก็ถ่ายในมุมที่แขกคนอื่นไม่ติดเข้ามา

มองสระเหมือนเป็นหาด สระเป็นพื้นที่ที่คุมสภาพการถ่ายได้ มีทั้งสถาปัตยกรรมและงานออกแบบ ถ่ายที่นี่แบบเดียวกับที่หาด (กว้าง โล่ง สบาย ๆ) มักไม่ได้ผล ควรใช้ฉากหลังที่มีโครงสร้างให้เป็นประโยชน์ ทั้งเตียงอาบแดดที่เป็นเส้นสายในองค์ประกอบภาพ กันสาดที่ให้ร่มเงา และขอบสระที่เป็นรูปทรงเรขาคณิต

มองหาดเหมือนเป็นสระ หาดเป็นพื้นที่เปิดโล่ง มีตัวแปรที่คาดเดาไม่ได้ (คลื่น ลม ผู้คน ทราย) จะถ่ายงานแบบ “จัดสไตล์” ที่นั่นเหมือนอยู่ในสตูดิโอมีแต่จะหงุดหงิด ยอมรับความมีชีวิตชีวาของหาดไว้จะดีกว่า

ควรคุยอะไรกับช่างภาพ

ช่างภาพรู้จักโลเคชันนี้โดยเฉพาะหรือไม่ Beach Road ช่วงใกล้ Walking Street ต่างจาก Beach Road ช่วงกลางหาดพัทยา ทั้งความหนาแน่นของคน ทราย และมุมถ่าย สระของ Centara ต่างจากสระของ Hilton ทั้งดีไซน์และแสง ช่างภาพที่มีประสบการณ์จะรู้จักจุดถ่ายเป็นจุด ๆ

ช่างภาพได้รับอนุญาตให้ถ่ายหรือไม่ (กรณีสระ) ถ้าเป็นสระของโรงแรมที่คุณไม่ได้พัก ช่างภาพต้องมีข้อตกลงกับโรงแรมอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นคุณต้องไปขออนุญาตเอง

ถ้าอากาศเปลี่ยนจะทำอย่างไร บนหาดโล่ง ฝนตกเท่ากับยกเลิก ส่วนที่สระมักมีกันสาด จึงถ่ายต่อได้ เรื่องนี้มีผลต่อการรับประกันผลงาน

พอร์ตโฟลิโอที่เผยแพร่บอกอะไร

ถ้าพอร์ตโฟลิโอของช่างภาพมีภาพหาดเยอะแต่แทบไม่มีภาพที่สระเลย แปลว่าเขาถนัดโลเคชันเปิดโล่ง และอาจรับมือกับสระไม่ได้ (แสงสะท้อน พื้นที่จำกัด)

ถ้ากลับกัน คือมีงานที่สระเยอะแต่งานที่หาดน้อย แปลว่าเขาถ่ายงานไลฟ์สไตล์ให้ธุรกิจโรงแรม หรือถ่ายคู่รักแบบจัดสไตล์ ถ้าต้องถ่ายงานครอบครัวจริง ๆ ที่มีเด็ก เขาอาจไม่คุ้นมือ

ถ้ามีทั้งสองแบบและงานดีทั้งคู่ ถือเป็นสัญญาณที่ดี แปลว่าช่างภาพทำงานได้ในสภาพการถ่ายหลายแบบ ซึ่งในพัทยาหาได้ยาก

หาดมีชีวิตชีวา คาดเดาไม่ได้ และเปิดโล่ง ส่วนสระคุมได้ จัดสไตล์มาแล้ว และมีขอบเขต งานถ่ายแต่ละแบบจึงเหมาะกับโลเคชันต่างกัน