ภาพพอร์ตเทรตธุรกิจในพัทยาเป็นงานอีกแนวหนึ่งต่างหาก ซึ่งช่างภาพที่นี่ส่วนใหญ่ถ่ายได้ไม่ดี ไม่ใช่เพราะเทคนิคไม่ถึง แต่เพราะสับสนระหว่างภาพพอร์ตเทรตธุรกิจกับภาพพอร์ตเทรตแนวรีสอร์ต ลูกค้าจึงได้ภาพ “ตัวเองตอนพักร้อน” แทนที่จะได้ภาพตัวเองในฐานะมืออาชีพ
สองงานนี้โจทย์ต่างกัน ในภาพพอร์ตเทรตแนวรีสอร์ตที่พัทยา คุณอยู่บนชายหาดตอนพระอาทิตย์ตก อาจมีทะเลเป็นฉากหลัง ใส่เสื้อผ้าสีอ่อน ดูผ่อนคลาย ส่วนในภาพพอร์ตเทรตธุรกิจ คุณคือคนที่ใครก็ไว้ใจมอบงานบริการ โปรเจกต์ หรือการเจรจาให้ได้ ฉากหลังเป็นพัทยาได้ แต่ต้องไม่ป่าวประกาศว่า “พักร้อน”
ถ้ามองให้ลึกลงไป โจทย์ของภาพพอร์ตเทรตเชิงพาณิชย์ไม่ใช่การได้ภาพที่น่าสนใจที่สุด แต่คือการนำเสนอตัวคนในภาพให้น่าสนใจที่สุด ลุคในภาพจึงต้องตรงกับตัวลูกค้า ทั้งบุคลิก เสื้อผ้าที่เขาใส่จริง และสภาพแวดล้อมที่เขารู้สึกสบาย โดยยังอยู่ในกรอบที่เสริมให้เขาดูดี ในงานแบบนี้คนที่แสดงตัวตนไม่ใช่ช่างภาพ สิ่งที่เห็นในภาพคือตัวลูกค้า ในแบบที่เขาอยากให้คนอื่นมอง
ภาพพอร์ตเทรตส่วนใหญ่ที่ถ่ายในพัทยามีปัญหาตรงไหน
แสงแบบนักท่องเที่ยว แสงนุ่ม ๆ ตอนพระอาทิตย์ตกที่ส่องมาจากทะเลเหมาะที่สุดสำหรับคู่รักและครอบครัว แต่ใช้กับภาพพอร์ตเทรตธุรกิจแล้วไม่ดี เพราะให้ความรู้สึกของช่วงเวลาว่าง ๆ ความผ่อนคลาย และบรรยากาศที่ไม่ใช่เรื่องงาน ภาพพอร์ตเทรตธุรกิจออกมาดีกว่าในแสงที่เป็นกลางกว่านั้น เช่น วันฟ้าครึ้ม ร่มเงาของอาคาร หรือแสงไฟในสตูดิโอและห้องประชุม
ท่าโพสแบบนักท่องเที่ยว ท่านั่งสบาย ๆ บางครั้งมีแก้วเครื่องดื่มในมือหรือถอดรองเท้า ทั้งหมดนี้เป็นภาพจำของการพักร้อน ไม่ใช่การทำงาน ภาพพอร์ตเทรตธุรกิจต้องใช้ภาษากายอีกแบบ คือยืนมั่นคง ท่าทางเปิดรับ สายตามองตรง มือกำลังทำอะไรอยู่หรือวางพักสบาย ๆ (ไม่ล้วงกระเป๋า)
เสื้อผ้าแบบนักท่องเที่ยว เสื้อเชิ้ตลินินปลดกระดุมเปิดอก สีขาว ลุคชายหาดแบบสบาย ๆ เอื่อย ๆ สำหรับบางอาชีพ (ธุรกิจท่องเที่ยว เวลเนส ดำน้ำ) ลุคนี้ใช้ได้ แต่สำหรับอาชีพอื่น (ทนายความ ที่ปรึกษา แพทย์ ที่ปรึกษาไอที นักลงทุน) คือหายนะ ตอนคุยกันทางข้อความ ช่างภาพต้องถามไว้ก่อนว่าภาพนี้ถ่ายสำหรับสายงานไหน แล้วแนะนำเรื่องเสื้อผ้าให้
ฉากหลังแบบนักท่องเที่ยว ต้นปาล์ม สระว่ายน้ำ ทะเล บาร์ในล็อบบี้โรงแรม ทั้งหมดนี้เป็นภาพจำของการพักผ่อน ใช้กับภาพพอร์ตเทรตแนวไลฟ์สไตล์ได้ แต่ในบริบทธุรกิจ ฉากแบบนี้ทำให้คนในภาพดูเป็น “คนที่ใช้ชีวิตอยู่ในรีสอร์ต” ไม่ใช่ “คนที่ทำงานในพัทยา” ต่างกันนิดเดียว แต่ลูกค้าดูออก
ภาพพอร์ตเทรตธุรกิจต้องมีอะไร
ใบหน้าคือจุดโฟกัส ไม่ใช่เมือง แต่เป็นใบหน้า คนดูต้องเห็นตัวคนในภาพได้ทันที จึงต้องใช้ฉากหลังเรียบ ๆ หรือเบลอเล็กน้อย แสงที่ขับโครงหน้าให้เด่น และระยะถ่ายที่ใกล้พอจะเห็นดวงตา
ภาพใช้งานจริงสองถึงสามภาพ ชุดภาพธุรกิจโดยทั่วไปต้องมีภาพหลักหนึ่งภาพ (หน้าตรงหรือเกือบตรง ระดับอกหรือครึ่งตัว) กับภาพเสริมอีกหนึ่งถึงสองภาพ เช่น ภาพมุมอื่น ภาพในบรรยากาศการทำงาน (ที่โต๊ะทำงาน ในออฟฟิศ) หรือภาพขณะกำลังทำอะไรสักอย่าง (คุยกับคู่สนทนา ถืออุปกรณ์ประจำอาชีพ) ไม่ต้องมีภาพจัดท่าชุดใหญ่ เพราะนี่ไม่ใช่งานถ่ายแบบ
ถ่ายให้ตรงกับการใช้งาน ถ้าจะใช้ลงเว็บไซต์บริษัท ภาพเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสหรือสี่เหลี่ยมผืนผ้าก็ได้ และต้องมีทั้งภาพระยะใกล้และภาพครึ่งตัว ถ้าใช้เป็นรูปโปรไฟล์บน LinkedIn เพจ Facebook หรือ LINE Official Account ต้องเป็นภาพระยะใกล้บนฉากหลังเรียบ ๆ ถ้าใช้ลงสิ่งพิมพ์ ต้องได้ไฟล์ความละเอียดสูงที่พร้อมพิมพ์ ช่างภาพต้องถามเรื่องนี้ไว้ก่อน
รีทัชแต่พอดี ภาพพอร์ตเทรตธุรกิจจะ “แต่งเป็นโทนฟิล์ม” ไม่ได้ เพราะผ่านไปปีเดียวก็ตกยุค สิ่งที่ทำคือปรับสีพื้นฐาน เกลี่ยผิวเบา ๆ ลบแสงสะท้อนที่บังเอิญติดมา ไม่ใส่ฟิลเตอร์จัดสไตล์ ไม่ย้อมสีจัด ถ้าภาพพอร์ตเทรตทุกภาพในพอร์ตของช่างภาพแต่งมาหนักแบบเดียวกันหมด แสดงว่าเขาทำงานสไตล์เดียว และภาพพอร์ตเทรตธุรกิจของคุณก็จะได้สไตล์นั้นด้วย (ซึ่งบ่อยครั้งไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ)
ถ่ายที่ไหนในพัทยา
เรื่องสำคัญที่สุดและคาดไม่ถึงคือ แทบไม่ต้องหาโลเคชัน “ธุรกิจ” เป็นพิเศษ เพราะฉากหลังที่ดูเป็นงานธุรกิจได้มาจากเทคนิคการถ่าย ไม่ใช่จากสถานที่ คาเฟ่ใหญ่ ๆ แทบทุกร้าน (มีโต๊ะ แล็ปท็อป ฉากหลังเรียบ ๆ) บวกกับเลนส์เทเลโฟโต้ช่วงสั้นที่ถ่ายจากระยะไม่ไกล ก็แยกคนออกจากฉากหลังและตัดสิ่งที่ดูเป็นรีสอร์ตออกจากเฟรมได้ เท่านี้ก็พอสำหรับภาพพอร์ตเทรตใช้งานจริง
ถ้าคุณมีออฟฟิศหรือพื้นที่ทำงานของตัวเอง ก็เป็นตัวเลือกที่สะดวกแต่ไม่จำเป็น (บริบทมีพร้อมอยู่แล้ว ส่วนแสงเติมด้วยแฟลชสตูดิโอ) ล็อบบี้และห้องประชุมของโรงแรมสำหรับนักธุรกิจ หรือด้านหน้าอาคารสมัยใหม่ในเมืองก็ใช้ได้เช่นกัน แต่ชายหาด สระว่ายน้ำกลางแจ้งที่มีเตียงอาบแดด เคาน์เตอร์บาร์ที่มีแก้วเครื่องดื่ม และต้นปาล์มในระยะใกล้ คืองานถ่ายแนวรีสอร์ต ไม่ใช่งานธุรกิจ ถ้าต้องมีทะเลเป็นฉากหลังจริง ๆ ให้เก็บทะเลไว้ไกล ๆ หลังไหล่ อย่าวางไว้กลางภาพ
ในพัทยาก็มีสตูดิโอเหมือนกัน ส่วนใหญ่เป็นสตูดิโอเวดดิ้ง แต่หลายแห่งก็รับถ่ายทั้งพอร์ตเทรตและภาพสินค้าในสไตล์ที่ต้องการ งานสตูดิโอมักเป็นจุดแข็งของช่างภาพในสตูดิโอเหล่านี้ เพราะใช้ไฟแฟลชสตูดิโอได้อย่างมั่นใจ แต่พอออกไปถ่ายกลางแจ้ง ไฟแบบเดียวกันกลับทำให้หลายคนพลาด เพราะแสงแฟลชมองไม่เห็นตอนจัดไฟ ช่างภาพจึงต้องนึกภาพแสงที่จะได้ให้แม่นไว้ในหัวก่อน นอกจากนี้ยังมีสตูดิโอแบบถ่ายเองที่ไม่มีช่างภาพ ราคาราว 2,000 บาทต่อชั่วโมง ถ้าคิดว่าถ่ายเองไหว ต่อให้ใช้แค่โทรศัพท์ นี่ก็เป็นทางเลือกที่ใช้ได้สำหรับภาพพอร์ตเทรตธุรกิจแบบง่าย ๆ
อะไรในพอร์ตที่บอกว่าช่างภาพเหมาะกับงานนี้
ภาพแนวองค์กร ในพอร์ตมีภาพพอร์ตเทรตธุรกิจให้เห็นจริง ๆ คือผู้ชายและผู้หญิงในชุดทำงาน บรรยากาศที่ทำงาน ฉากหลังเรียบ ๆ ถ้าไม่มีภาพแบบนี้ แสดงว่าช่างภาพเน้นงานถ่ายนักท่องเที่ยวเป็นหลัก และภาพของคุณก็จะออกมาในสไตล์เดียวกัน
อาชีพหลากหลาย พอร์ตงานธุรกิจที่ดีครอบคลุมหลายสายงาน ทั้งการเงิน เทคโนโลยี แพทย์ ทนายความ ที่ปรึกษา ถ้าลูกค้าทุกคนในพอร์ตมาจากวงการเดียว (เช่น มีแต่เวลเนส หรือมีแต่นายหน้าอสังหาฯ) แสดงว่าช่างภาพทำงานในสไตล์แคบ ๆ
ชุดภาพของลูกค้าคนเดียว ช่างภาพสายธุรกิจที่เก่งมักไม่ถ่ายแค่ภาพเดียว แต่ถ่ายเป็นชุด มีภาพหลัก ภาพแบบอื่น ๆ และภาพในบรรยากาศการทำงาน ในพอร์ตจะเห็นเป็นชุดภาพ 3–5 ภาพของคนคนเดียวกัน
มีงานสตูดิโอด้วย ถ้าในพอร์ตมีภาพสตูดิโอบนฉากหลังสีขาวหรือสีเทา ก็เป็นสัญญาณว่าช่างภาพไม่ได้ทำงานกับแสงธรรมชาติอย่างเดียว แต่จัดแสงเองเป็นด้วย เรื่องนี้สำคัญกับภาพพอร์ตเทรตธุรกิจ เพราะหลายครั้งสตูดิโอให้ผลดีกว่าโลเคชันในเมือง
เรื่องที่ควรคุยกันก่อนถ่าย
จุดประสงค์ ใช้ลงเว็บไซต์บริษัท ใช้เป็นรูปโปรไฟล์ (LinkedIn เพจ Facebook หรือ LINE Official Account) ลงสิ่งพิมพ์ งานนำเสนอ หรือสื่อขององค์กร ข้อนี้เป็นตัวกำหนดฟอร์แมตภาพ ความละเอียด และระดับความเป็นทางการ
สายงาน คุณทำงานด้านไหน สายการเงินและกฎหมายต้องการลุคที่เรียบและสุขุมที่สุด สตาร์ทอัพและไอทีลำลองได้มากขึ้นอีกนิด เวลเนสและสายครีเอทีฟใช้บรรยากาศชายหาดได้ ถ้าช่างภาพไม่เข้าใจสายงานของคุณ ก็จะถ่ายออกมาเป็น “ภาพพอร์ตเทรตแบบครอบจักรวาล” ซึ่งมักออกมาด้อยกว่า
เสื้อผ้า ช่างภาพต้องแนะนำไว้ล่วงหน้าว่าสีไหนขึ้นกล้อง ใส่สูทหรือเชิ้ต ไม่ผูกเนกไทได้ไหม ต้องมีชุดสำรองหรือเปล่า ถ้าช่างภาพตอบข้อความมาว่า “ใส่อะไรมาก็ได้” นั่นเป็นสัญญาณว่าเขาไม่ได้ทำความเข้าใจกับงานแนวธุรกิจ
โลเคชัน สตูดิโอ ออฟฟิศของคุณ โรงแรม หรือโลเคชันในเมือง คุยกันไว้ล่วงหน้าดีกว่าไปเลือกเอาหน้างาน
จำนวนภาพ สุดท้ายแล้วคุณต้องการภาพกี่ภาพ ภาพหลักหนึ่งภาพกับภาพเสริมอีกสักสองภาพ หรือชุดใหญ่ที่มีหลายแบบให้เลือก ภาพหลักภาพเดียวมักพอสำหรับงานส่วนใหญ่ ส่วนชุดใหญ่เหมาะกับการรีแบรนด์จริงจังหรือเว็บไซต์บริษัท
ค่าใช้จ่าย
ภาพพอร์ตเทรตธุรกิจไม่ใช่งานประเภทที่แพงกว่า ที่จริงก็คืองานถ่ายภาพบุคคลตามปกติ และราคาก็เท่ากับงานถ่ายพอร์ตเทรต สิ่งที่ต่างคือเทคนิคและวิธีทำงาน ไม่มีการบวกราคา “งานองค์กร” แต่อย่างใด ในพัทยาก็คือช่วงราคาเดียวกับการถ่ายพอร์ตเทรตหนึ่งชั่วโมง ประมาณ 1,000 ถึง 5,000–10,000 บาทต่อครั้ง ขึ้นอยู่กับปริมาณงานและว่าต้องใช้ไฟสตูดิโอหรือไม่
ถ้ามีคนเรียกราคา “ภาพพอร์ตเทรตธุรกิจ” สูงกว่าอย่างเห็นได้ชัดเพียงเพราะมีคำว่า “ธุรกิจ” นั่นคือการบวกราคาให้ชื่อเรียก ไม่ใช่ให้เนื้องาน ถ้าราคาต่ำกว่าตลาดมาก ก็เป็นไปได้มากว่าจะถ่ายให้แบบเดียวกับงานนักท่องเที่ยว และผลงานก็จะออกมาตามนั้น
สิ่งที่พอร์ตไม่บอก
นั่นคือความสามารถในการทำงานกับคนที่ไม่ใช่นายแบบนางแบบ คนส่วนใหญ่ที่ต้องการภาพพอร์ตเทรตธุรกิจไม่ชินกับกล้องและเกร็งเวลาถูกถ่าย ช่างภาพต้องชวนคุยเป็น จัดท่าให้เป็น และทำให้คนตรงหน้าหายเกร็ง เรื่องนี้ดูจากพอร์ตไม่ออก (พอร์ตโชว์แต่ผลงานที่เสร็จแล้ว ไม่ได้โชว์ขั้นตอนการทำงาน) แต่ดูได้จากข้อความที่คุยกัน ว่าเขาถามคำถามไหม อธิบายไหมว่าตอนถ่ายจะทำอะไรบ้าง และพร้อมจะลองถ่ายหลายรอบหรือเปล่า
ภาพพอร์ตเทรตธุรกิจไม่ใช่งานที่ช่างภาพในพัทยาได้ทำบ่อยนัก และหลายคนที่ประกาศรับงานนี้ก็ถ่ายภาพพอร์ตเทรตแบบนักท่องเที่ยวแล้วแปะป้ายว่างานธุรกิจ ถ้าคุณต้องการภาพที่เป็นงานธุรกิจจริง ๆ ให้ดูภาพพอร์ตเทรตธุรกิจที่มีอยู่จริงในพอร์ต เพราะลำพังคำว่า “รับถ่ายภาพพอร์ตเทรตธุรกิจ” ยังไม่พอ